تبلیغات
کهکشان - مطالب اسفند 1397
کهکشان
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل....
جمعه 24 اسفند 1397 :: نویسنده : سعیده
گشتیمو گشتیم و گشتیم و گشتیم تا یه خونه خوب پیدا کردیم، بهترین بود بین همه اونایی که دیده بودیم، اما خب اولین بار که دیدمش و دیدم پنجره ای تو پذیرایی نداره و "نور خیییلی کمی" ..
طبقه "اول یه مجتمع" شیک ٢۵ واحدی بود و کمی "کوچیک"، این یعنی سه تا از چیزایی که میخواستم رو نداشت.. اما به دلم نشست، با خودم گفتم خب همه چی که با هم نمیشه، عب نداره. راستش از گشتن دنبال خونه هم کم کم داشتم خسته میشدم. با مادر همسری رفته بودیم، ایشونم خوشش اومده بود. قرار شد فرداش با همسر جان بریم ببینیمش مجددا. شرایط خوبی داشت و صاحبش یه پیرزن دوست داشتنی و انرژی مثبت آذری بود. داماد صاحب خونه چون خونه بزرگتر خریده بود براش و چک داشت راضی بود که کلی تخفیف بده بهمون.
فردا عصری رفتیم وارد که شدم دلم یه جوری شد، کلی چراغ وسط روز روشن بود تو خونه و حس تاریکی و خفگی مزخرفی بهم دست داد. یه جوری خورد تو ذوقم. رومو کردم طرف اتاقا و دلم گرم شد به نور خفیفی که از پنحره اتاقا میتابید تو پذیرایی. یه چیزی ته دلم هی داد میزد، نگران نباش خدا حواسش به خواسته هامون هست.. دیدیمش و همسری هم موافق بود با خریدش. گفتیم موافقیم با خریدش و قرار شد فردا بهشون خبر بدیم. گفت سی چهل تومن بهمون تخفیف میده و خب این خیلی خیلی خوب بود.
شبش موقع خواب کلی با خودم خیالپردازی کردم، وسیله هارو تو ذهنم چیدم تو خونه، با همسری فیلم دیدیم تو اون خونه، پشت میزمون نشستیم و نهار خوردیم، کنار شومینه ش کتاب خوندم، سفره ختم انعام نذریمو برگزار کردم و میز صندلی چیدیم تو بالکنش و چای و کیک خونگی خوردیمو گل گفتیم و لبخند زدیم .. با لبخند خواب رفتم.
تا صبح تو اون خونه زندگی کردم و خواب دیدم. صبح با تپش قلب عجیبی از خواب بیدار شدم. پنج شنبه بود و همسری خونه بود. آروم خوابیده بود. با دیدن صورت آروم و قشنگش تو خواب، آرومتر شدم.
بیدار شد و نون تازه گرفت و صبحونه مونو خوردیم. حالم خوب نبود. دلشوره داشتم.
یکم اینور و اونور کردیم تا یه مقدار باقی مونده از پول خونه رو هم یه جوری جور کنیم و کمی طول کشید و البته کلی اذیت شدیم! و یه اتفاقاتی افتاد و همه چی دست به دست هم دادن تا اینکه حدودای ساعت یک دو ظهر، همسری زنگ زد به بنگاهیه که بعد از ظهر میایم برا قولنامه. گفت خونه فروش رفت!!!! داماد صاحب خونه خونه رو فروخته به همکارش و .. تنها چیزی که یادمه گفتم این بود که گفتم خدارو شکر! حالا از حرص و عصبانیت بود یا هرچی نمیدونم. اما خیلی ناراحت شدم. مخصوصا وقتی بنگاهیه گفت که پیرزنه راضی نبوده به فروشش و گفته من قولشو به یه عروس خانم دادم (یعنی من)..
ناراحت بودم اما ته دلم هنوز یه چیزی میگفت خدا حواسش به خواسته هامون هست..
.
.
بعد یه هفته، ما صاحب خونه ای هستیم که طبقه سومه، حدود بیست متر از قبلی بزرگ تره و اتاقا و پذیراییش نور داره.  و کلش چهار طبقه تک واحدیه. همون سه تا موردی که من رو مخم بود تو خونه قبلی.
.
بله، خدا حواسش به خواسته هامون هست. هرقدر هم بنده بدی باشیم، اون خدای خوبیه.. شک نکنیم :)




نوع مطلب : خونه ما :)، دو نفره ها..، دلنوشته ها، خاطره، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سعیده
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :