تبلیغات
کهکشان - مطالب بهمن 1397
کهکشان
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل....
سه شنبه 23 بهمن 1397 :: نویسنده : سعیده
یادمه سال ها پیش، وقتی بابا و مامان تصمیم گرفتن یه طبقه به خونه مون اضافه کنن، خوشحال بودم که اتاقم رو انتقال میدم طبقه بالا. کلی تو اون سن برا خودم خیالپردازی میکردم راجع به اتاقم، رنگش، نورش، وسیله هاش، جاش، هواش، چیدمانش، دکوراسیونش و پنجره هاش و حس و حالم تو اتاق جدیدم. یه اتاق پرنوووور آبی رنگ با کلی کتاب، که از پنجره به بالکن راه داره و پرده های نازک توری آبی رنگش با نسیم خیلی آروم و قشنگ حرکت میکنن. نقشه طبقه بالا رو عمو کوچیکه که مهندس عمرانه کشید، (من بهش میگم عمو کوچیکه ولی درواقع عموی یکی مونده به آخره. اما عمو آخری جثه ش بزرگتره، برا همین دوست دارم به عمو یکی مونده به آخری بگم عمو کوچیکه.) روزی که بابا نقشه رو آورد و پهنش کرد رو زمین و شروع کرد به توضیح دادن بهمون و جواب دادن به سوالای مامان، من همه ش داشتم دنبال پنجره های اتاق خواب های بالا میگشتم و خب زیاد سر در نمیاوردم. یادم بود که تو حرفه و فن اول راهنمایی  یه نمادی برا پنجره بهمون گفته بودن اما خبری از اون نماد رو هیچ کدوم از اتاق خوابای بالا نبود. اتاق طبقه پایینم رو هم که قرار بود از فضاش به عنوان راه پله استفاده کنن. بابا گفت نظرت چیه؟ گفتم پنجره هاش کو؟ شش تا پنجره بزرگ طبقه بالا رو نشونم داد، اما اینا که رو به پذیرایی بودن. گفتم پنجره اتاقم کو؟ گفت اتاقا پنجره ندارن که، اما یه  قسمت نورگیر میزنیم که نور پذیرایی بیوفته تو اتاقا هم. قیافه م رفت تو هم، اصلا تو کله م نمیگنجید، مگه میشه! اتاق من باید پنجره داشته باشه. بابا شروع کرد به توضیح دادن، که نقشه ش اینجوری درست در میاد و بهترین استفاده از فضا اینه. ولی اصلا هیچ جوره تو کتم نمیرفت که نمیرفت. همیشه عادت داشتم و دارم که رو خواسته های منطقیم پافشاری کنم. و خب همیشه هم بهشون بها داده شده و شکر خدا جواب گرفتم. آخر  سر بابا گفت برو یه کاغذ بیار ، خودت  این  اتاقا و دستشویی و حموم و یه آشپزخونه و یه پذیرایی رو تو همون فضایی که عمو کشیده جا بده ببینم چه میکنی. بدو اولین تیکه کاغذ سفیدی که دیدم رو برداشتم و هی اینور اونورش کردم. جور در نمیومد و به روی خودم هم نمیاوردم. انقد باهاش کلنجار رفتم و رفتم که آخر سر با یه تغییرات کوچولو! اتاقمو چسبوندم به دوتا از پنجره های سمت راست خونه که رو به بالکنه، آشپزخونه رو بردم جای یکی دیگه از اتاقا، و اتاقای دیگه رو هم یه شیفت دادیم. بابا تماس گرفت و عمو اومد خونه مون و وقتی موضوع رو فهمید کمی چپ چپ نگام کرد و بعد خندید و قرار شد نقشه جدید رو بکشه. خیلی خوشحال بودم. بماند که چقدر داداشی اذیتم کرد سر اینکه اون اتاق رو میخواست و چه مسابقه هایی که با هم ندادیمو و چه از جان گذشتگی که نکرد :)) که جاش تو یه پست مفصل دیگه ست :دی. خلاصه که بعد چند ماه، من صاحب پرنورترین قسمت خونه بودم. اتاق آبیم. همونجوری که تصور میکردم. خدا حواسش به خواسته هامون هست..
.
مدتیه دنبال خونه جدیدیم. یه خونه ی بزرگتر.. که شاید.. خونه فعلیمون کوچیکه و دیگه وقتشه بعد چند سال عوضش کنیم ان شاالله. از همون روزی که صحبتش شد و قرار شد جدی بیوفتیم دنبال خونه، تصورش کردم. یه خونه بزرگ پر نور، با اتاقای پر نور، با یه بالکن بزرگ قشنگ و سبز با یاکریمای دوست داشتنی، تو یه جای نسبتا خوب، طبقه ی بالای اول دوم! با انباری و پارکینگ و آسانسور :))  و البته قیمت مناسب! خودمو همسری رو توش تصور میکنم هی، و زندگیمونو. و مهمونامونو و .. و غرق لذت میشم. و میدونم که پیداش میکنیم.
صد ها مورد رو تا حالا دیدم،دیدیم، همسری که پسندیدن خونه رو گذاشته به عهده من، میدونه دنبال یه خوشگل همه چی تمومم :دی  اما راستش هیچ کدوم به دلم ننشسته. موردای خیلی خوب، خب قیمت خیلی بالایی هم دارن که فعلا گذاشتیمشون کنار. اما بازم دنبالش میگردیم. انقدر میگردیم که پیدامون کنه، خونه خوشگلمون. و میدونم که خدا باز هم حواسش به خواسته هامون هست.  و میدونم که پیداش میکنم به امید خدا.پس ازتون میخوام تا روزی که میام و اینجا براتون پست میذارم از خونه جدیدمون، دعامون کنید. که بتونیم پیدا کنیم چیزی رو که میخوایم. و بهار پیش رو رو تو خونه قشنگ و پر محبت جدیدمون شروع کنیم :) ان شاالله.  ممنونم ازتون.

+ عکس زیادی نداشتم اینجا از اتاق آبیم، همین یه دونه هپلی رو فعلا داشته باشین. :)





نوع مطلب : خونه ما :)، عکس!، دلنوشته ها، خاطره، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سعیده
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :